KOELING MET WARMTEWANDEN

Warmtewanden zijn onderdeel van een verwarmingssysteem waarbij warm water door buizen in een wand gevoerd worden. Aan de buitenkant van de wand is niets zichtbaar omdat de buizen geheel ingebouwd worden. Warmtewanden hoeven niet al te heet te worden. Door het grote oppervlak wordt een ruimte toch verwarmd. De warmte komt vooral vrij als straling.

Het systeem van warmtewanden kan men ook gebruiken voor de koeling van een woning. Hiervoor is een relatief kleine aanpassing nodig van het systeem.

Vergeleken met traditionele koeling d.m.v. airconditioning heeft koeling met warmtewanden veel voordelen. Airco's veroorzaken veel luchtbeweging met een dikwijls onaangenaam gevoel van tocht. Dikwijls ga je zweten omdat er toch warme straling van de omringende wanden komt. Daardoor koel je soms te snel af.

Het principe van koeling door warmtewanden is dat je overtollige lichaamswarmte afstraalt naar de koele wanden. De wanden mogen niet kouder worden dan 20° C, omdat de omgeving anders onaangenaam aanvoelt. Dit vraagt een aanvoertemperatuur tussen 17 en 18° C.

Meestal hebben warmtewanden een hoge opslagcapaciteit voor warmte. Ook voor koeling is dit een pluspunt, omdat men dikwijls slechts een deel van de dag hoeft te koelen. De wand blijft de rest van de dag op een lage temperatuur. Hierdoor heeft men relatief weinig vermogen nodig.

Men kan ook koelen met warmtevloeren. Dit is minder plezierig omdat men dan in contact komt met de koude vloer.

Condensgevaar in de wand kan men voorkomen door luchtdicht te bouwen.

Een bijkomend voordeel van het koelen van een woning is dat men 's nachts de ramen gesloten kan houden. De woning wordt zo minder inbraakgevoelig.

Literatuur