PRINCIPES: EEN THUIS IS MEER DAN EEN HUIS

1. JE THUIS EEN MINI-KOSMOS

Praktisch alle mensen wonen in huizen. Sommige mensen wonen in tenten. Tegenwoordig wonen veel mensen in appartementen in grote flats.
In de westerse wereld laten de meeste mensen hun huizen door aannemers bouwen. Veel mensen bezitten hun woonhuis niet maar ze huren het.
In het verleden bouwden de meeste mensen hun eigen huizen. Ook in de tegenwoordige maatschappij zijn er nog steeds mensen die hun eigen hutten, huizen of tenten maken. Zelfs als zulke huizen op een meer eenvoudige, sommigen zeggen primitieve wijze gebouwd worden, dan nog is er diepe bevrediging en grote waarde in het maken van je eigen huis.
In dit hoofdstuk wil ik proberen om uit te leggen waarom ik denk dat het nuttig is om te leren je eigen meubels te maken, om je eigen huis te bouwen en om samen met je tuin een verenigd lichaam van je woning te maken.

DE BETEKENIS VAN EEN HUIS
Laat ons beginnen met na te denken over de betekenis van een huis. Een huis wordt allereerst voor mensen gemaakt. Veel mensen laten ook dieren in hun huis leven. Toch, wanneer je aan een huis denkt, denk je vooral aan een woonhuis.
Er is een huis en er zijn mensen. Een huis geeft bescherming en onderdak aan mensen. Mensen doen allerlei dingen in hun huizen. Er is een keuken waar je voedsel toebereidt. Er is een slaapkamer waar je slaapt. Veel boeren gebruiken hun huis ook om hun beroep uit te oefenen.
Mensen wonen in huizen. Er zijn natuurlijk ook huizen die voor andere doelen gemaakt worden dan een thuis te zijn voor een gezin of een groep mensen. Er worden gebouwen gemaakt voor zakelijk gebruik, scholen, ziekenhuizen, enz. In dit artikel wil ik het vooral hebben over gezinshuizen, huizen die gemaakt werden voor mensen om in te wonen.
Huizen worden voor mensen gemaakt. Mensen wonen in huizen. De vraag naar wat een huis is, wat een huis zou moeten zijn, kan niet worden gescheiden van de vraag naar de identiteit van de mens. We kunnen alleen de betekenis van huizen begrijpen als we een idee hebben over wat de mens werkelijk is.
Hoewel veel mensen op een slechte manier leven, of dit gedaan hebben, zijn mensen oorspronkelijk ontwikkelde en prachtige wezens. Moderne wetenschappers hebben veel moeite gedaan om het leven van de mensen op aarde te onderzoeken en te controleren. Potentieel zijn mensen in staat om de wereld om hen heen te begrijpen, de wereld van levende dieren, planten, en micro-organismen, en de wereld van niet-levende dingen. Als we in staat zijn om de natuur van de wereld om ons heen te begrijpen dan zouden we ook in staat moeten zijn om die wereld op een goede manier te besturen.
Ik weet dat veel mensen hun vaardigheden misbruiken. In plaats van dat ze in harmonie met de natuur leven, exploiteren ze haar rijkdommen om er materieel voordeel door te krijgen. In dit artikel praat ik niet over de realiteit van het dagelijkse leven; ik spreek over het ideaal, hoe het zou moeten en kunnen zijn.
Hoe kunnen mensen begrip krijgen van de wereld der natuur? Waarom kunnen we iets begrijpen over hoe onze lichamen gemaakt werden? Hoe kunnen we ruimteschepen naar de maan sturen? Hoe kunnen we de wereld begrijpen waarin we leven?
Het is alleen omdat de kosmos om ons heen ons niet vreemd is. De kosmos is op dezelfde manier gemaakt als menselijke wezens. Dezelfde micro-organismen die in een gezonde bodem leven, vinden we ook in onze ingewanden en op onze huid. Onze lichamen zijn gebouwd uit dezelfde chemische elementen waarvan de rest van de kosmos gemaakt is.
Het menselijk lichaam is ongelooflijk ingenieus en gecompliceerd. Menselijke lichamen zijn prachtige machines die beter werken dan welke robot dan ook. Onze stoffelijke lichamen zijn de instrumenten die ons in staat stellen te denken, voelen en verlangen. Zoals de hardware van een computer deze in staat stelt om bepaalde software toe te passen, zo is het menselijk lichaam gemaakt om programma’s van het menselijk denken, voelen en willen te laten lopen. De functies van het denken, het voelen en het willen vormen samen wat gewoonlijk het menselijk ‘gemoed’ genoemd wordt. ('gemoed' -- bedoeld is het Engelse woord ‘mind.’ Er lijkt geen Nederlands woord hiervoor te bestaan. ‘Verstand’ is mogelijk, maar verwijst meer naar intellect. Met ‘mind’ wordt zowel intellect, gevoel als wil bedoeld. Er is gekozen voor het minder gebruikte woord ‘gemoed.’ )
De mens is niet slechts een materialistisch wezen. De mens heeft een gemoed van intellect, gevoel en wil. Als we het gemoed van de mens vergelijken met het instinct van een dier, dan kunnen we zeggen dat het gemoed van de mens en het instinct van een dier een innerlijke en leidinggevende positie innemen in de relatie tot het menselijk of dierlijk lichaam.
Het instinct van een dier geeft richting aan het lichaam van het dier. Op dezelfde manier is het gemoed van de mens in staat om het lichaam van de mens te sturen.
Het instinct van dieren is niet direct zichtbaar. We nemen aan dat dieren een instinct hebben, een soort van diergemoed, omdat dieren op dezelfde bijzondere manier handelen als ze in bepaalde situaties komen. Het gemoed is onzichtbaar en staat in een innerlijke positie ten opzichte van het lichaam.
Het gemoed van een mens is in staat om de principes van het universum te doorgronden. Het gemoed en het lichaam van een mens vormen samen een soort kleine kosmos, een microkosmos. Als een mens zich goed ontwikkelt en afziet van verkeerd handelen, dan is de mens potentieel in staat om goed bestuur te hebben over de kosmos.
Het is noodzakelijk dat een mens zijn of haar gemoed goed gebruikt. Dat is mogelijk omdat ieder mens in staat is lief te hebben. Diep in het gemoed van de mens bestaat een nog meer innerlijke functie die de essentie van de mens uitmaakt. Dat is het hart van liefde. Hoewel veel mensen vaak door emoties van haat gecontroleerd worden, toch is het zo dat als mensen ervoor kiezen om goed te doen, zij in staat zijn om diepste liefde te voelen en uit te drukken voor andere mensen en voor de natuur.
Ik zou deze kwaliteit van de mens om op een goede manier lief te hebben de ‘Goddelijke Natuur’ van de mens willen noemen. Misschien geloof je in een God of in veel goden of in geen enkele god. Ik hoop dat je in ieder geval gelooft in de potentiële eigenschap van de mens om lief te hebben en om goed te zijn.
Met het hart van liefde kunnen mensen de schoonheid van de kosmos omarmen. Ze kunnen van de natuur genieten. Ouders zijn gelukkig als hun kinderen gelukkig zijn.
De mens is een microkosmos omdat de mens het universum met zijn of haar liefde omarmen kan, omdat de principes van de natuur met het verstand begrepen kunnen worden, en omdat de wereld van de dingen met het geavanceerde menselijk lichaam bestuurd kan worden.

EEN HUIS ALS UITBREIDING VAN DE FUNCTIES VAN HET MENSELIJK LICHAAM
Wat heeft dit alles met huizen bouwen te maken?
Mensen neigen ertoe om samen te komen en groepen of gezinnen te vormen. Vaak leeft in een huis een gezin of een groep.
Dat huis biedt onderdak aan een groep. Het huis stelt de gezins- of groepsleden ook in staat om allerlei taken uit te oefenen in relatie tot de maatschappij.
Als je in een huis woont dat anderen voor jou gemaakt hebben, dan kan het makkelijk zijn dat je je niet gelukkig voelt in dit huis. Vaak voldoet zo’n huis niet aan je behoeftes.
Omdat de mens een microkosmos is, kan de mens alleen maar tevreden zijn in het leven als de mens alle latente talenten ontwikkelt. Ik ben ervan overtuigd dat veel ongeluk ontstaat omdat mensen vast komen te zitten in een levenswijze waarin ze niet meer de uitdagingen van continue groei ervaren.
Als we op deze manier denken, dan kan een huis de betekenis krijgen van een instrument dat de functies van het menselijk lichaam uitbreidt. Een huis is dan niet alleen een persoonlijk instrument, maar een dat gedeeld wordt door een kleine groep mensen die in harmonie samenwonen.
Het concept is dit: ieder menselijk wezen is een microkosmos. Ieder menselijk wezen is potentieel in staat om het universum te begrijpen en er goed bestuur over te hebben. Mensen wonen of proberen samen te leven in sociale groepen. In de meeste culturen is de belangrijkste eenheid die van een man en een vrouw die een echtpaar vormen. Anders gezegd: een man en een vrouw vormen een echtpaar, krijgen kinderen en vormen een gezin.
We kunnen zeggen dat wat het menselijk lichaam is voor een individu, dat is het huis voor een gezin of een kleine groep.
Wat zou een huis moeten zijn?
Een huis is meer dan alleen de muren gemaakt van baksteen. Een huis is een atmosfeer van liefde, een plaats waar je tot rust kunt komen, waar je deugdelijk kunt denken, het is een thuis waar je je goed voelt. Bij een huis horen machines, zoals een wasmachine, computers, enz. Zo’n volledig huis kan voor een kleine groep een soortgelijke functie hebben als een gezond lichaam heeft voor een individu.
Om een goede atmosfeer in het huis te krijgen is het heel belangrijk dat er goede materialen gebruikt worden. Er zouden zeker geen giftige materialen in het huis mogen komen. Hoe meer je probeert om je leven te veredelen door meditatie, gebed, studie van geestelijk leven, enz, hoe meer je de behoefte zult voelen dat je huis een goede plek is.
Het voldoet dan niet meer dat iemand anders je huis bouwt. Je zou bij voorkeur je huis helemaal zelf bouwen. Als je een stoel voor een van je kinderen maakt dan wil je alle liefde die je voor je kind voelt in die stoel brengen. Je wilt zo’n stoel niet door een vreemdeling laten maken wiens gedachten alleen maar bij het geld zijn dat hij ermee verdient.
Alle kleine details beginnen belangrijk te worden. Je wilt dat je tuin een harmonieuze eenheid vormt met het huis. Je wilt een keus maken voor de kleur van de bloemen die bij de entree van het huis komen.
Dit alles heeft te maken met het feit dat de mens zulk groot potentieel heeft en zo’n belangrijke levensmissie gekregen heeft. De mens kan groeien om een werkelijke microkosmos te worden. Als je je lot als microkosmos wilt vervullen, dan moet je van je huis een prachtige thuis van liefde maken, een werkelijke minikosmos van harmonie. (2 februari, 2003)